روايات

رواية طفلة النمر الفصل الخامس والثلاثون 35 بقلم بشرى شريف

رواية طفلة النمر الفصل الخامس والثلاثون 35 بقلم بشرى شريف

رواية طفلة النمر البارت الخامس والثلاثون

رواية طفلة النمر الجزء الخامس والثلاثون

طفلة النمر
طفلة النمر

رواية طفلة النمر الحلقة الخامسة والثلاثون

فى امريكا
كانت صافى قاعده على مكتب و دخل عليها شاب
صافى قامت واقفت و قالت: ادهم بيه
ادهم: ساره تعالي ورايا المكتب
ساره او صافى: حاضر
ادهم دخل و ساره ورا
ادهم: ساره خدى الورق دا ترجمى بس قبلها اقعدى عاوز اتكلم معاكي
ساره قاعدة و قالت: اتفضل يا ادهم بيه
ادهم: انتى ساكنه فين
ساره: فى
ادهم: كنتى ساكنه فين فى مصر مش هنا
ساره: ليه

 

 

ادهم: انا مش بشغل حد غير لما اسال عليه كويس انا سالت عليكي فى كليه و قالوا كلام خير بس مش عارف اوصل لبيتك
ساره: انا كنت كل شويه بروح بيت فا مافيش مكان معين
ادهم: كنتى ساكنه فين قبل ما تسافرى
ساره: اه بس انا كنت لسه رايحه فا محدش يعرفنى
ادهم: طب قولى العنوان
ساره: تمام
و قالت العنوان و قامت تكمل شغل
فى القصر هاجر دخلت المطبخ و قربت من سعاد و قالت: سعاد
سعاد بضيق: نعم
هاجر: بقولك ايه
سعاد بضيق اكبر: ايه
هاجر: عاوزكى بعد ما نخلص تيجى معايا مشوار
سعاد بضيق: مش هقدر
هاجر: معلش دا مشوار مهم و يخص اولادك
سعاد بصدمه: اولادى ايه انا عندي بنت واحده
هاجر: طب بعد ما نخلص هتعرفى كل حاجه
سعاد: تمام

 

 

فى القصر ماكنش فيه غير وصال و نمر علشان الباقى خرجوا حفله و نمر رفض يروح هو و وصال
وصال و هى خرجه من جناح بنوم و بتنادي على نمر: نمر نمر
نمر من المطبخ: تعالى يا وصالى
وصال دخلت و انصدمت و قالت: ايه دا
نمر: تعالى يا وصالى عامل ليكى حت اكل
وصال بصدمه: انت بهدلت المطبخ
نمر ضحك و قال: ماتخفيش مش انتى اللى هتغسلى كل دا
وصال براحه: الحمدلله
نمر ضحك و قال: يلا يا قمريتى روحى اغسلى وشك الجميل دا و تعالى هكون حطيت الاكل على السفره
وصال: حاضر و جريت تضبط نفسها و بعد وقت خرجت و نزلت و دخلت غرفة الطعام و كان نمر قاعد و الاكل قدامه شكله حلو وصال قربت و قعدت علي الكرسي و قالت: شكل الاكل حلو اوى تسلم يدك
نمر بس يدها و قال: بالهنا و الشفا
وصال ابتسمت له بخجل و بدات تاكل و ياريتها ما كلت الاكل كان طعامه وحش
نمر: ها ايه رايك يا قلبى

 

 

وصال ببتسامه: اه حلو اوى
نمر ابتسم ليها و قال: طب يلا كلى يا قلبى
وصال بنفس الابتسامه: حاضر و بدات تاكل و نمر فضل يبص ليها ببتسامه
وصال كانت هتموت و تقوله ياكل بس مش قادره
و بعد وقت نمر بدا ياكل و اول ما كل اول معلقه بعد الاكل من قدام وصال علشان مش تاكل منه و قال: انتى ازاى تاكلى منه كدا
وصال: ماله دا طعامه حلو
نمر قام و خد وصال و راحوا المطبخ علشان يجيبوا جبن و قال: كدا يا وصال تكلى من الاكل اللى يقرف دا
وصال: لا على فكره طعامه كان حلو
نمر: بس يا كدابه دا انتى كنتى ها يجي ليكي تلبك معوي
وصال ضحكت
نمر: اقولك حاجه
وصال ضحكت و قالت: قول
نمر: اطلعى البسى هنروح ناكل برا
وصال بفرحه: بجد
نمر بحب: بجد
وصال بفرحه حضنته و قالت: انت احلى نمر
نمر ابتسم ليها و قال: يلا بسرعه
وصال: طايره و طلعت جرى

 

 

نمر ابتسم عليها بحب و طلع يلبس و بعد وقت خدها وراحوا مطعم شيك و وصال كانت فرحانه
عند سعاد كانت دخلت المطبخ و انصدمت من منظره و خلت الخدم ينظفوا و بعد ما خلصت شغل هى و هاجر و خرجوا و هاجر خدت سعاد و راحت الشقه و دخلتها و قالت: بصى يا سعاد احنا عارفنا ان بناتك الاتنين عايشين
سعاد بصدمه و دموع: دا بجد
هاجر: اه
سعاد بالهفه: طب هما فين
هاجر: لا مش ها نقولك على مكانهم غير لما تنفذي اللى ها نطلبه منك و كملت بشر: اياكى اياكى حد يعرف عن اللى ها نقوله دا حاجه لانك سعتها ها تشوفى بناتك جث، ث
سعاد بخوف: لا مش ها قول لحد انتى عاوزه ايه
هاجر: تفرقى بين نمر و وصال
سعاد بصدمه: لا طبعا
هاجر: يا تعملى كدا ياما مش ها تشوفى عيالك
سعاد و هى بتقوم قالت: انا عيالى دول فيهم واحده مش شوفتها خالص و التانيه مش عاشت معايا بس وصال بنتى دى اللى انا ربتها و عاشت معايا مش هاخرب حياتها
هاجر بصت بشر و قالت: لو مش عملتى كدا همو، تلك وصال و بناتك الاتنين
سعاد بصت ليها بصدمه من كتر الشر اللى فى صوتها و عينيها و قالت: ايه كل الشر دا يا شيخه و ليه هى وصال عملت ليكي ايه

 

 

هاجر بشر: مالكيش دعوه
سعاد: و انا مش هدمر حياتها بيدى
هاجر بشر اكبر: يبقى اقرائى عليها الفاتحه
سعاد بصت عليها بغضب و شر و خرجت
فى امريكا و فى شركة الادهم
دخلت ساره وهى معاها الورق و قالت: اتفضل يا ادهم بيه دا الورق اللى حضرتك قولت ليا اخلصه
ادهم: تمام حطيه على المكتب
ساره حطت الورق و قالت: حضرتك عاوز حاجه تاني
ادهم: لا اتفصلى انتى
ساره: بعد اذنك و خرجت
و ادهم بص عليها و ابتسم
و عدى اليوم و كان احلي يوم علي نمر و وصال
و فى ايطالى
ملك و هى قاعده فى حضن سيف و بيتفرجوا على ال Tv قالت: سيفو
سيف بحب: قلبه
ملك: انت ممكن تكرهنى بعد الجواز
سيف: انتى هبله يا حبيبتي
ملك: الله ليه بقى

 

 

سيف: احنا متجوزين اصلا
ملك: اقصد يعني بعدين
سيف: اممممم مش عارف بس انا متاكد ان عمرى ما هكرهك بالعكس حبك ها يزيد فى قلبي
ملك طلعت من حضنه و بصت ليه بحب و قالت: وعد منى ها خليك اسعد بنى ادم
سيف شدها لحضنه و قال: انا كدا سعيد
ملك ضحكت و قالت: طب ما تجيب نكلم وصال
سيف: انتى يا بت فصيله اوى
ملك ضحكت و قالت: كفايه انت رومانسي
سيف بغيظ: طب مش ها تكلمى حد
ملك: يووووووووووه بقى
سيف: بس يا بت
ملك: انت رخمه
سيف ببرود: عارف
ملك بغيظ: و غلس
سيف ببرود اكبر: عارف
ملك: يا بارد
سيف: بارد بس بحبك
ملك: و انا بعشقك
سيف ضمها لحضنه اكتر و بس رسها و قال: خدى كلمى وصال
ملك قامت بفرحه و حضنته زى الطفله اللى فرحت بالعبه بتاعتها
سيف ضحك على الطفله دى

 

 

فى قصر نمر كانت وصال فى الجناح بتاعها بتجهز علشان تنزل تقعد مع سعاد علشان سعاد وحشتها و لقت الفون بيرن
وصال ردت و قالت: سيفو وحشني اوى
سيف بحب: انتى وحشتيني اكتر يا قلبي
وصال: لوكه عامله وحشاني البت دى اوى
ملك: انا الحمدلله ياقلبي انتى عامله ايه مع نمر
وصال: الحمدلله اسبوع اللى فات كنا فى اليخت و لسه راجعين
ملك: ايوه ياعم
وصال: بتنقى فى ايه انتى فى ايطالي يا بت
ملك بدات تخمس على موبايل و بتقول: مشاءالله ماشاء الله
وصال ضحكت و سيف كمان
وصال بضحك: بتخيلك دلوقتي و فضلت تضحك و سيف و ملك بيضحكوا على ضحكها
اما تحت فى المكتب بتاع نمر
نمر كان قاعد و معاه سعاد بعد ما حكت له كل حاجه
نمر بغضب: اه يا بنت ال كنت شاكك فيها
سعاد: نمر بيه خالى بالك من وصال هما مش ناويين على الخير
نمر بخبث: انا هوقعهم فى شر اعملهم
سعاد بستخراب: ازاي
نمر بخبث: هقولك

 

 

 

و بعد وقت
سعاد: تمام يا نمر بيه
نمر: يلا قومى دلوقتي
سعاد: حاضر بس هى وصال هتعرف
نمر: لا
سعاد: انا بقول نقول لها عشان تكون معانا وصال طيبه و المعامله اللى ها تعملها بيها هتتعب منها اوى
نمر: تمام يا سعاد هشوف
سعاد قامت و قالت: بعد اذنك
نمر: اتفضلى
سعاد خرجت و راحت المطبخ و قالت بضيق: هاجر
هاجر بصت ليها و قالت: ايه عقلتى
سعاد: اه
هاجر: تمام هقولك تعملي ايه
سعاد: لا انا اللى هفكر انتى ليكى النتيجة
هاجر: تمام
فى امريكا
كان اسر بيدرب بشده و هو بيقول: الله يرحمك يا بابا انت و ماما و كمل بشر: هجيب ليكم حقكم
و فى المخزن دخل نمر و قال بشر: اهلا يا سيد
سيد بتعب: انت عاوز ايه منى بقى

 

 

نمر بشر: كل خير وقرب نزل فيه ضرب و كان ها يمسك الجرب. اج بس افتكر كلام وصال و انه وعدها انه مش ها يعذب حد تانى فا بص عليها بقرف و خده و خرج و راح سلمه للشرطه
و فى غرقة سلمى و جمال
جمال: بقولك ايه
سلمي: ايه
جمال: تعالي اقولك حاجه
سلمي بصت عليه بشك و قالت: لا
جمال: يا بنتى اسمعى الكلام
سلمي: لا
جمال قام من على السرير و قرب من سلمى
سلمى صوتت و طلعت تجرى و جمال بيجرى وراها و هما بيضحكوا
فى شقه
هاجر للرجاله: لازم تعرفوا مكان البنت التانيه بسرعه
الرجاله: تحت امرك

 

 

عند عمر و مريم
عمر: مريومتى
مريم: نعم ياقلبي
عمر: مش عاوزه بيبى
مريم: عاوزه
عمر قرب وحضنها و قال: طب تعالى نجيب
مريم بفرحه و هى بتبصله: بجد
عمر بس خدها و قال: انتى تامرى
مريم: امتى ها ننزل نجبها
عمر: بكرا بس هنجبها بنت ناس علشان يكون ليها شهادة ميلاد
مريم بحب: اكيد طبعا
عمر: هناخد معانا قاسم و ملاك
مريم: اوكى بس قول لجمال الاول انك ها تخد ملاك
عمر: حاضر ياقلبي
مريم بفرحه: يلا ننام بقى
عمر بحب: يلا و خدها فى حضنه و بعد وقت مريم راحت فى النوم
عمر بص ليها بحب و قال: عمرى ما هسيب حاجه تكسرك و تحزنك و انا عارف انتى قد بتحبى الاطفال و نفسك تجيبى بيبى تانى علشان كدا هعمل اى حاجه تفرحك و افتكر لما عملوا الحدثه و مريم شالت الرحم فيها بس ما خلفت قاسم بسنتين
فى شقة هاجر دخلوا الرجاله و قالوا : عارفنا اسم البنت ايه
هاجر: ايه بسرعه
الرجاله: وصال سيد عبد الحميد
هاجر بصدمه: وصال هى بنت سعاد

يتبع..

لقراءة الفصل التالي : اضغط هنا

لقراءة باقي حلقات الرواية اضغط على : (رواية طفلة النمر)

اترك رد