Uncategorized

رواية نقطة ضعف الفصل الثاني عشر 12 بقلم أمل رجب

 رواية نقطة ضعف الفصل الثاني عشر 12 بقلم أمل رجب

رواية نقطة ضعف الفصل الثاني عشر 12 بقلم أمل رجب

رواية نقطة ضعف الفصل الثاني عشر 12 بقلم أمل رجب

الدكتور بأسف وحزن:للاسف الضغط عنده مرتفع جدا لدرجه ان الجهاز معرفش يجيب نسبة الضغط وغير كدا العصبية والتوتر غلط جدا  وضربات قلبه مش منتظمه انا هنقله العنايه لحد ما يفوق ويبقا كويس
عمر بدموع: عايز اشوفه 
الدكتور: مينفعش
عمر بنهيار:لا ماليش دعوه انا عايز ادخله عادل خلينى اشوفه 
عادل بص للدكتور:10بس انت مش شايف حالته
الدكتور:10دقائق اتفضلو (ودخلوا عمر اول ما شافه بصله بدموع وانهيار :قوم بقا انت نايم هنا لى انت عارف انى معرفش اعدى. يومى من غيرك قوم يا مازن
عادل :يلا يا عمر
عمر بعند:لا انا مش هتحرك من هنا غير لما هو يرجع معايا 
عادل:عمر بطل عند الدكتور قال 10دقائق بس يلا يا حبيبي
(خرج عمر بعد عدة محاولات من عادل)
عمر:عادل انا مش همشي واسيبه
عادل:لا ازاى طبعا مينفعش روح انت
عمر:لا مش هسيبه 
الدكتور راح عليهم :شوفته
عمر:انا عايز ابقا معاه 
الدكتور: طالما هو فى العنايه يبقا مالوش لازمه ممكن تتفضلو وتيجو الصبح
عمر:لا انا عايز أفضل هنا 
الدكتور:فهمه يابشمهندس 
عادل:يلا يا عمر وهانيجى الصبح والله (عمر بصله ومشى
(ظهر عمر فى العربية:عادل هو مازن تعبان من امتا
عادل:ما انت عارف اخوك يا عمر عمره ما قال إنه تعبان أو فيه حاجه اهدا انت بس كدا وهو هيقوم بالسلامه والله انت عارف اخوك
عمر:بس انا من يوم ما وعيت على الدنيا لحد انهارده عمرى ما شوفته نايم النومه دى هو لو حصله حاجه انا مش هسامح نفسي وهموت فيها بجد
عادل:انت بس عملت اى هو كويس والله
عمر:على طول بعند معاه انا السبب 
عادل ركن العربيه:طب يلا تعالى اول 
(عمر نزل ودخلوا شقه عادل وعادل جهز لعمر اكل)
عادل:يلا يا عمر كل 
عمر:مش عايز اكل انا عايز مازن(عادل بصله بابتسامه وافتكر ايام ما كانوا عند ياسر 
عادل:طب كل عشان خاطري
عمر بعياط:لا انا عايز مازن
عادل بحزن:طب انت بتعيط لى وبعدين مش انت بتعتبرنى زى اخوك بردو
. عمر:انت اخويا بس هو سندى وحمايتى انا لما بكون خايف بروح فى حضنه هو بالنسبة ليا الامان والحب ولما بيقول لا على حاجه بكون عارف أنه خايف عليا مش بيقول لا وخلاص انا عمري ما فكرت في ابويا أو امى لان هو إدانى كل حاجه إدانى الامان والحنيه والسند هو عوضنى عن كل حاجه والوقت سندى وحمايتى وكل حاجه ليا تعبان وفى المستشفى 
عادل بدموع من كلامه :أن شاء الله هيبقى كويس وهيقوم بالسلامه بس لازم تأكل حاجه بدل ما تقع انت كمان (بعد عدة محاولات عمر اكل)
عادل:تعالى يلا نام
عمر بدموع:انا خايف
عادل:متخافش يا حبيبي انا معاك قوم يلا نام (عمر بصله وقام معاه)
عند مراد بضيق:تلاقى اخوه مرديش يخرجه
مهاب بضيق:انت مالك بعمر ومازن انت عايز اى
مراد:يعنى هعوز منه اى بس يعنى عامل اهميه لمازن كبيرة اوى
مهاب:ولى متقولش انك بتغير منه
مراد:واغير منه على اى 
مهاب:على حاجات كتير اووى وأولها الاهتمام هو عمر اه مالوش أب ولا أم لكن مازن معوضه عن كل حاجه وبيخاف عليه وانت بتغير من معامله مازن لعمر انا فاهمك كويس جدا وانت عايز تعمل اى حاجه عشان مازن يقلب على عمر لكن ريح نفسك والطريق اللى انت ماشي فى دا هيضرك انت لوحدك عشان انا هقول لعمر على كل حاجه عايز تعملها وأنك عايز تخليه مدمن بس انا هقفلك انت سامع (وسابه ومشي مراد بصله بضيق واتجه إلى منزله 
عند شريف جالس مع زوجته
نوال:امال مراد فين
شريف :وانا هعرف منين امشي وراه حراسه يعنى 
نوال:ياريت زى مانت ماممشي ورا الناس الغربية وهتودى ابنك فى داهيه
شريف:وابنك بقا انتى عارفه عنه حاجه زى مانتى بتقولى كدا ولا هو همك في حاجه
نوال:مش ابنى ولازم اخاف عليه
شريف:دا لا هو ابنك ولا انتى خايفه عليه وانا وانتى عارفين انتى عامله كدا لى ولا حتى انتى اللى ربتيه دا ابنى انا وانا عارف انا بعمل اى وعمرى ما هئذى ابنى انتى فاهمه 
نوال بصتله بضيق وسابته وطلعت اوضتها (عند عادل رايح يطمن على عمر ظهر نايم على السرير بس مفتح عينه 
عادل:انت لسه منمتش لحد الوقت
عمر بسرحان:انام ازاى ومازن مش هنا(وبص لعادل)انا عايز اروح له 
عادل بستغراب:تروح امتا
عمر؛الوقت
عادل:الوقت اى داحنا داخلين على الفجر نام يا عمر الوقت وبكرا اوعدك أن احنا هنروح الصبح 
عمر بدموع وخنقه:بس انا خايف
عادل بحزن عليه:متخافش انا معاك اهو وفضل معاه لحد ما نام(فى صباح يوما جديد ظهر عمر وعادل فى المستشفى
عادل:طمنى يا دكتور مازن عامل اى الوقت 
الدكتور بحزن:الضغط مرتفع جدا (وبص لعمر اللى باين عليه الخوف)بس بالعلاج هيكون احسن أن شاء الله
عمر:عايز اشوفه
الدكتور:انا وافقت امبارح لكن حاليا الزيارة ممنوعه عن ازنك (وسابه ومشي )
عمر بص لعادل:انا لازم اشوفه
عادل: الدكتور قال الزيارة ممنوعه يلا يا عمر
عمر:انا عندى امتحان 
عادل،خلاص روح على كليتك واول ما تخلص تعالى عندى على البيت (عمر بصله ومشي)بعد مرور أيام كان مازن اتحسن
الدكتور بابتسامة:هو حاليا بقا كويس بس الضغط عنده بردو لسه عالى بس طبعا احسن من الاول
عمر:طب هنروح امتا 
الدكتور:ممكن انهارده بلليل أو بكرا الصبح
عادل،لا خليه يخرج انهارده
الدكتور: بإذن الله عن ازنك (عند مازن بلليل ظهر فى اوضته)
عمر بحزن:مرتاح كدا
مازن بتعب:اه يا حبيبي مالك زعلان لى
عمر بدموع:بعد كدا سيب الشغل يولع ومتتعبش نفسك تانى
مازن بضحكه :انت كنت خايف عليا بجد 
عادل بهزار وحب يلطف الجو:يبنى دا كان مصدعنى ويصحينى الفجر يقولى عايز مازن فكرنى بأيام ماكان صغير 
مازن بضحكه وبص لعمر:يعنى مكنتش مرتاح وقولت الحمدلله واعمل بقا اللى انا عايزه
عمر بحزن:وانا بردو هبقا فرحان فى تعبك دانت ابويا مش اخويا 
مازن بحب وحنيه:عارف يا حبيبي انا بهزر ربنا يخليك ليا (وبص لعادل)شكرا 
عادل بهزار:قوم بس كدا بالسلامه ومش عايز شكر ولا حاجه
مازن بتذكير وبص لعمر:انت كان عليك امتحان عملت اى
عمر بتوتر وقام وقف: الحمدلله انا رايح اوضتى بقا
مازن مسك أيده جامد:فى اى عملت اى 
عمر بخوف وتوتر: والله ما عملت حاجه
عادل:اى يا مازن سيبه انت ماسكه جامد كدا لى
مازن بص لعادل وساب أيد عمر:عملت اى فى الامتحان 
عمر: والله كويس (وبص لعادل)
عادل:سيبه بقا يلا يا حبيبي روح اوضتك زاكر (عمر مشي )
عادل:اى يبنى انت راعبه لى كدا دا كان هيموت وانت فى العناية
مازن: انا اصلا بفكر اعمله انتساب ومعدش أخرجه خالص و اجبله حراسه كمان عشان معدش يخرج
عادل بستغراب: انتساب اى فى هندسه مينفعش لأنها عملى فى اى يبنى وضغطك على مره واحده كدا لى مالك حد قالك حاجه وبعدين مين قالك أن عمر هيرضي يبقى فى البيت 
مازن:غصب عنه وكمان يقطع علاقته بصحابه 
عادل بتوتر: صحابه هو حصل منهم اى
مازن فلاش باااك
عند مازن بعد ما عمر خرج ظهر مهاب عنده
مازن بستغراب:مهاب عمر مشي
مهاب:مانا جيب لما عرفت أنه مش هنا 
مازن بقلق:فى اى 
مهاب: بصراحه كدا فى شله ملمومه على عمر والشله دى مش كويسه 
مازن:مش كويسه ازاى
مهاب:مش كويسه كلها شرب ومخدرات وعمر لو رجله راحت معاهم صدقنى مش هتعرف ترجعه لعقله 
مازن:وهو عمر شرب حاجه (مهاب سكت)
مازن بضيق وعصبيه:مترد هو شرب حاجه معاهم
مهاب:لا بس لو فضلوا وراه هيروح فى داهيه وانت عارف اخوك لما بيصمم على حاجه لازم ينفذها حاول تبعده بأى طريقة انا بحاول أبعده بس هو هيخاف منك عنى 
مازن:تمام لو شوفته أبعده أو كلمنى وانا هحاول أبعده عنهم حتى لو هيقعد فى البيت 
مهاب :يعنى اى هيسيب الكليه
مازن:لو حكمت انى اخليه يسيب الكليه هخليه يعملها 
مهاب بقلق:طب انا همشي عشان اتأخرت سلام (وسابه ومشي)باااك 
مازن بحزن:بس يا سيدى مش عارف اعمل اى كل الناس بتحاول تاخده منى وهو زى مانت شايف عنيد قد اى
عادل بزعل: يعني انت فضلت فى المستشفى كل دا عشان الموضوع دا طب لى مروحتش مناعته أو قولتلى على الأقل تخفف وتشيل عن قلبك
مازن:انا مش عارف اعمل اى وأوقات كتيره بفضل أعاتب نفسي انى لى مسبتش عمر مع ماما كان هيبقى بعيد عن كل دا
عادل:وانت كنت هتقدر تبعد عنه 
مازن بحزن :بس كان هيبقى فى امان(قطع كلامهم رن الجرس)
عادل:ثوانى وجايلك 
بعد عدة دقائق
عادل:الجواب دا جالك 
مازن اخد منه الجواب وفتحه وبص فيه بصدمه وعصبيه وبص لعادل وكمل كلامه…..
يتبع….
لقراءة الفصل الثالث عشر : اضغط هنا
لقراءة باقي فصول الرواية : اضغط هنا

اترك رد

error: Content is protected !!